Trnošljiva

Trnošljiva je naziv koji se u stručnoj literaturi vezuje za Prunus insititia L., jednu od šljiva koje su rasprostranjene na prostoru Balkana. Važno je razlikovati je od trnjine ili crnog trna, čiji je latinski naziv Prunus spinosa L.. U izvorima se trnošljiva navodi uz domaću šljivu, džanariku i trnjinu kao jedna od šljiva prisutnih na našem području.

Plod i drvo: Trnošljiva je bliska starim, poludivljim i domaćim formama šljive. U praksi se njeni plodovi uglavnom opisuju kao sitniji u odnosu na krupne stone sorte, sa izraženijim, rustičnim karakterom. U stručnim izvorima se posebno pominje i kao generativna podloga za šljivu.

Korišćenje: Trnošljiva je značajna u tradicionalnom voćarstvu i rakijaštvu, naročito tamo gde se čuvaju stare sorte i lokalni biotipovi šljive. Kao voćna podloga, odlikuje se srednjom otpornošću na sušu i visoke temperature, kao i otpornošću na niske temperature i mraz.

Sazrevanje: Kod trnošljive nije bezbedno navesti jedan tačan termin zrenja za sve oblike, jer naziv može obuhvatiti više lokalnih formi i biotipova. Zrenje zavisi od konkretnog tipa, položaja, klime i godine.

Klima i tlo: Trnošljiva je cenjena zbog otpornosti i prilagodljivosti. Kao podloga se navodi sa srednjom otpornošću prema suši i visokim temperaturama, dok dobro podnosi niske zimske temperature.

Rasprostranjenost: Prisutna je na prostoru Balkana, gde se javlja uz domaću šljivu, džanariku i trnjinu. U Srbiji se najčešće vezuje za stare zasade, okućnice, lokalne populacije i tradicionalno voćarstvo.

Ukratko: Trnošljiva je stara, otporna i tradicionalno važna forma šljive, povezana sa vrstom Prunus insititia L.. Ne treba je poistovećivati sa trnjinom, a zbog lokalnih razlika ne treba joj pripisivati jedinstven opis ploda kao kod jasno definisanih sorti.